Open brief aan de drukke Femke Sterken van me-to-we

*Update

Na het plaatsen van deze brief op social ben ik gebeld door de chef van Me-to-we. Met excuses, ik mag een rekening sturen voor mijn blog en mijn eigen naam wordt geplaatst onder het blog. Lesson learned: stick up for yourself, altijd!

Hey Femke Sterken, omdat je niet op je mail reageert toch maar even zo… Misschien heb je wel de tijd om dit even te lezen. Je bent erg druk, dat mailde je ook al, dat begrijp ik heus. Ik ben ook een working mom met alles erop en eraan en blog nog on the side, dus alle begrip voor jou Femke.

Maar niks dan respect voor jou en je bedrijfje hoor. Goed gedaan zelfs. Soms moet ik enorm lachen om jullie stukken, soms trouwens ook niet. Het leek me voor ons beiden wat om voor je website te bloggen over het stiefmoederschap. Daar is namelijk echt weinig over te vinden online. En geloof mij, stepmoms rule!

Unieke content voor jullie en voor mij een platform om andere stiefgenoten te laten weten dat ze echt niet de enigen zijn die struggles hebben en om het taboe gewoon eens te doorbreken. Stiefmoeder zijn is soms namelijk best kut.

Leuk, mailde jij me terug. Goed plan. Maak maar twee proefblogs, dan kijk ik er eens naar. De verdiensten zijn trouwens niet veel hoor. 50 euro per blog. Geen probleem liet ik je weten, en ik ging aan de slag. (ik gaf je nog wel aan dat ik de blogs eventueel anoniem wilde schrijven om mijn stiefkinderen in bescherming te nemen). Ik mailde je eind mei mijn blogs. Je reageerde maar niet. Ik mailde je nog een keer begin juni. Je had nog geen tijd gehad (toch altijd weer die enorme drukte hè) maar zou er naar kijken. Nooit meer hoorde ik wat van je.

In december kreeg ik een uitnodiging van je om te Linken. Hey, dat doe ik natuurlijk, zo ben ik. 2018: nieuw jaar, nieuwe ronde nieuwe kansen. Ik waagde er nog een mailtje aan. Je mailde meteen terug. Dat je niet meer wist waarom het destijds stagneerde. Maar er was inmiddels een nieuwe chef bij me-to-we, die kon ik mailen. Zij mailde me verrassend genoeg terug dat het nog altijd erg druk was. En geen ruimte voor mijn verhalen (alleen voor ironische humorvolle babyverhalen, maar dat schijnt nogal nauw te luisteren). Maar wel succes met het vinden van een ander podium. Attent toch?

Ik volgde het advies van jouw chef op en googelde op ‘stiefmoeder’. Wat schetste mijn verbazing? Mijn proefblog over het stiefmoederschap is wel degelijk gepubliceerd op me-to-we. En onder jouw naam! Hoe heet zoiets? Plagiaat, diefstal, ben je gewoon een boefje of een dikke vette liar liar pants on fire?

Want je loog wel toen je begin juni zei dat je mijn blogs nog niet gelezen had wegens drukte. Mijn artikel had je namelijk eind mei al onder je eigen naam op je site gepubliceerd!

Ik mailde je nog voor tekst en uitleg, maar ik heb je niet meer gehoord, je zal het wel druk hebben.

Maar weet je wat Fem? Je mag ‘m houden, ik ben de lulligste niet. Zet je mijn naam er dan wel boven?

Ik heb trouwens ook je mobiele nummer (ik heb je geprobeerd te bellen, maar je neemt niet op), ik zal je een Tikkie sturen voor die 50 ekken, ok?

Groetjes,

Sanne

 

About Sanne

Ik ben Sanne, 40 jaar. Ik woon in Amsterdam. Samen met Joep en ons koningskoppel Vince (7) en Lou (3). Joep heeft twee zoons uit een eerdere relatie. De oudste is inmiddels 19 en het huis uit. De jongste is 14 en lekker aan het puberen. Kortom, bij ons is het nooit saai!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *