Een doodgewone zaterdagmiddag bij ons thuis

Weekenden vind ikzelf altijd genieten! Zaterdag is mijn favoriete dag van de week. Iedereen vrij, geen stress en met z’n allen ontbijten en bij elkaar zijn. Maar soms is het ook net een gekkenhuis bij ons op zaterdag! Een kort verslag van onze zaterdagmiddag…

Discussie

Na een discussie met mijn stiefzoon –bijna 14 jaar- over het maken van zijn huiswerk (wat hij dus niet gaat doen) komen man en zoon terug van judo. Zoon heeft deze zaterdag de blauwe slip gehaald tijdens zijn examen. Ik sluit de verhitte discussie met stiefzoon af en bewonder de trofee van mijn zoon. Oma dient gebeld te worden met het verzoek asap de slips op de band te bevestigen met de naaimachine, want dat kan ik als moderne moeder niet.

Wasmachine

De wasmachine is helaas stuk kwam ik vanochtend achter, pompt niet meer dus de wasmanden puilen uit. Handig in het weekend. Wegens ruimtegebrek staat de wasmachine in het kamertje van onze dochter. Mijn man verdwijnt achter de deur van dochters kamer en ik hoor hem de wasmachine over de houten vloer slepen. Ik bedenk dat het niet heel verstandig is om wat over de houten vloer en eventuele beschadigingen te melden, dus haal ik even adem (t is maar hout, maak je niet druk, slik en door!) en besluit een wijntje voor ons beiden in te schenken. Weekend moet tenslotte altijd gevierd worden.
Proost, roep ik om het hoekje van de deur. Vanuit de andere kant verschijnt een wijnglas, we klinken.

Schoolfeest

Stiefzoon moet zich omkleden, hij heeft namelijk een lustrum schoolfeest met als thema ‘fuckboy’ (ja echt, dat bestaat!). Dat wil zeggen lang t-shirt, gescheurde jeans en een kuif. Zijn spijkerbroek ligt op de eettafel. We pakken geribbelde mesjes om de jeans te destroyen. Ik zie dat hij zelf al begonnen was met de set kaasmesjes, maar die ruim ik snel op. Zonde! Hij knipt zelf met een grote schaar een ‘luikje’ in zijn broek en later zie ik hem opeens druk met de naaimand heen en weer lopen (serieus, ik heb een naaimand, maar dat hij weet waar die staat verbijstert me). Als hij draad in naald wil steken hoor ik mijn naam uit de wasmachine kamer. ‘San! Blauwe plastic bak nodig, het lekt!’ Godver, vloek ik inwendig. Ik ren naar de kamer en neem meteen twee grote badhanddoeken op verzoek mee.

Dorito’s

Mijn zoon en dochter lopen ondertussen rond in de huiskamer en mogen van mij een bakje chips. Dochter begint te krijsen omdat de kleur van haar bakje haar niet bevalt. Ze staakt haar protest als ze een nog interessantere bak ziet. Haar potje. Ze propt alle Dorito’s erin. Prima bedenk ik me, is ze tenminste even rustig. Door naar de badkamer waar stiefzoon zijn haar nat staat te maken. Er moet een kuif in zijn haar. Gelukkig heb ik net een nieuwe föhn besteld (thank the lord voor de Wehkamp!).

Blauwe bak

‘San! Blauwe bak!’ Oke… Ik ren weer naar de kamer met de bak -nog drie ladingen water zie ik- en ook ongevraagd het stratenmakersdecolleté van mijn man die daar in de meest sexy positie ligt. Tijd voor nog een slok wijn en verder met kneden van de kuif. En de oven moet aan want stiefzoon moet over een half uur al weg. Hoppa, pizza erin. Ondertussen sta ik komkommers te snijden (we moeten ook verantwoord blijven).

‘San, mag ik die grote pincet uit de keuken? Er zit een hele grote prop haar in de pomp van de wasmachine.’ Als een volleerd verpleegster hol ik direct van keuken naar klusruimte. Oh ja, ik neem de fles wijn mee voor een refill. En voor de laatste keer die blauwe bak.

Vlekken

De pizza is klaar. Fuckboy gestyled en de kinderen aan tafel om een snelle pizza te eten. De wasmachine doet het weer, hoera en cheers to that! Mijn man schuift de wasmachine weer terug op zn plek. Ik zie zwarte vlekken en krassen op de houten vloer.
‘Hoezo vlekken? T is maar smeer hoor.’ Ja nee, want smeer krijg je makkelijk uit een onbehandelde houten vloer… Maar hé, we kunnen weer wassen, dus no biggie.

Stapje terug

Ik neem een stapje terug en bekijk alles vanaf een afstandje. Of het de wijn is of de absurditeit van deze situatie –misschien wel allebei- weet ik niet maar opeens begin ik te grinniken. Ik bedenk me dat deze hectische situatie zo op mijn lachspieren werkt en mijn grinniken verandert opeens in een gierende lach. De tranen lopen me over de wangen. Het duurt wel 10 minuten voordat het ophoudt.

Genieten

Als de kinderen op bed liggen en de oudste de deur uit is (‘doe handschoenen aan, t s koud, OV chipkaart bij je en wat geld voor een colaatje?’) sluiten wij de zaterdag af met garnalen en Franse kaas. Wat is het toch altijd genieten bij ons thuis!

 

About Sanne

Ik ben Sanne, pushing 40. Ik woon in Amsterdam. Samen met Joep en zijn twee oudste kinderen Dylan en Noah van 18 en 13. Samen zijn we ook ouders van Vince, 6 jaar en Lou, 2 jaar.

One thought on “Een doodgewone zaterdagmiddag bij ons thuis

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *