Boekenwurmen opgelet!

“Kijk mam, das de kleine OwhBeeAa” zegt mijn zoon terwijl hij wijst naar het gebouw van de bieb als we langs het Roelof Hartplein rijden. In de kerstvakantie zijn we naar de grote ObA geweest. Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat we daar voor het eerst waren met zn tweeën. Vince vond t te gek op de kinderafdeling en ik trouwens ook!

Helaas gaan we niet meer zo vaak naar de bibliotheek om boeken te lenen. Dat komt door mij. Ik ben te laks met het inleveren van boeken en heb nu alweer twee jaar een boete wegens te laat inleveren openstaan. Op naam van mijn zoon…

Oplossing

Maar ik heb een andere oplossing. Mijn eigen liefde voor lezen begon toen ik ongeveer zo oud was als mijn zoon. Ik verslond boeken en had een hele Lundia stelling vol staan in mijn kamer. Mijn favorieten waren Roal Dahl en Guus Kuijer. Toen ik ouder werd las ik alle Lemniscaatboeken, van Thea Beckman tot Jan Terlouw.

Een deel van die boeken kon ik niet wegdoen. Ik bewaarde ze en wist elke verhuizing door te drukken dat ze bewaard moesten blijven.

Abeltje

Met succes! Mijn zoon heeft zijn liefde voor boeken van mij geërfd. Een aantal maanden geleden kon ik van de zolder mijn collectie boeken naar beneden zeulen en zette ze in de kast van mijn zoon. We begonnen met Abeltje. Wat een feest. We hebben gegierd om de avonturen van Klaterhoen, de jekker van meneer Tump en “Ik heet geen Merriemie” is bij ons een gevleugelde uitspraak geworden.

Avondritueel

Daarna was Madelief aan de beurt: Grote mensen, daar kan je beter soep van koken. En gisteravond zijn we begonnen met De tranen knallen uit mijn kop. Elke avond lezen we voor. Één hoofdstuk per keer en soms, als het heel spannend is, twee. Het avondritueel is uitgegroeid tot een knus moment waarbij mijn man en ik afwisselend lezen en mijn zoon (en vooral ik) met rode wangen zichtbaar zit te genieten van mijn oude jeugdboeken.

Op zolder liggen er nog veel meer. We hebben geen bieb boetes meer, maar eigenlijk gewoon onze eigen private bieb! Dat mijn boeken daar toch nog goed voor waren had ik nooit kunnen bedenken toen ik zelf zes was!

 

 

 

About Sanne

Ik ben Sanne, pushing 40. Ik woon in Amsterdam. Samen met Joep en zijn twee oudste kinderen Dylan en Noah van 18 en 13. Samen zijn we ook ouders van Vince, 6 jaar en Lou, 2 jaar.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *