Nieuw jaar, grote schoonmaak!

Een nieuw jaar, een grote schoonmaak. Dat loutert altijd enorm! In de kerstvakantie waag ik al een poging, maar de moed zakt me in de schoenen als ik de kasten met speelgoed van de kinderen open trek. Ik weet niet waar ik moet beginnen. Alles ligt overal. Het is verschrikkelijk en eigenlijk ook gewoon heel erg genānt. En hoe langer ik ermee wacht, des te hoger wordt de berg waar ik tegenop kijk. Hij lijkt uit te groeien tot de Himalya.

Puin ruimen

Ik besluit na een gesprekje met een vriendin en collega moeder een vrije dag te nemen als de kinderen op de opvang zijn. Zo kan ik ongestoord aan de slag met puin ruimen. Maar ik heb mazzel, de avond daarvoor krijg ik opeens al de geest. Ik ga los op al het speelgoed in de huiskamer en de keuken. Opeens jeuken mijn handen zo verschrikkelijk. Een avond ploeteren en de huiskamer en keuken zijn speelgoed wise dik in orde. Vier vuilniszakken verder en het zweet op mijn voorhoofd. Moe maar voldaan ga ik naar bed. De eerste berg is bedwongen.

Stukje bij beetje

De volgende dag besluit ik de kamer van mijn oudste onder handen te nemen. Het moet stukje bij beetje, want als ik denk aan wat er nog meer moet gebeuren per kamer raak ik direct in paniek. Mijn vriendinnetje belt me op. Ook zij wil aan de slag maar zit nog in het proces van moed verzamelen, eerst even samen een koffie drinken! Daarvoor finetune ik snel de huiskamer nog even. Ik schuif de bank weg en vind tussen twee stukken hard stokbrood en een stuk rijstewafel nog wat missende puzzelstukken. Yes, ook weer compleet, ik ben in de gloria!

In the zone

En dan gaan we verder los. Zij in haar huis, ik bij mij. Eerst de kledingkast, te kleine spullen direct verdelen en in zakken door naar de volgende. Dan het speelgoed. Ook hier kan heel veel weg. Ik zit helemaal in the zone. Lol krijgen in opruimen zal me nooit lukken, maat het systematisch bij elkaar zoeken en organiseren van al het speelgoed doet me wel deugd! Nog leuker vind ik daarna in mijn eentje in huis rondlopen en de opgeruimde kasten voorzichtig open doen. Ik kan niet anders concluderen dan: goed gedaan; een schouderklopje voor mij.

Boek

Als ik klaar ben loop ik langs bij mijn vriendin om spullen uit te wisselen. “Euh San, dat boek wil ik wel, maar dat kassaatje en die verzameling Angry Bird beesten mogen direct weg.” Ik hol meteen naar de vuilnisbak om ze weg te gooien. We willen niet dat het direct alweer misgaat. Ze laat me daarna een boek zien met de pakkende titel ‘Opgeruimd!’ Een gids met alle ins & outs over jawel… opruimen. Niet echt heel sexy en nooit geweten dat dat bestond, maar het is serieus een bestseller.

Bijhouden

Het doet me na denken over het proces opruimen. Het is voor mij net zoiets als afvallen. Je moet er helemaal klaar mee zijn om eraan te beginnen. Het opruimen zelf is niet het ergste, want daar krijg ik achteraf een zeer voldaan gevoel van. Het is voor verder daarna. Het bijhouden. Maar daar leg ik me bij neer, het is namelijk ook een kwestie van accepteren dat het nooit ophoudt.

Inspiratie

Ik blijf nog even doorgaan met opruimen en inspireer ook mijn man. Ik ruim de spelletjeskast dat weekend op en hij een deel van de keukenkasten. Nu mijn kledingkast… Ik weet niet wanneer, misschien moet ik toch het opruimboek toch ook maar bestellen… Want vrouwen, kleding én opruimen , dat wordt nog wel een dingetje!

 

 

 

About Sanne

Ik ben Sanne, pushing 40. Ik woon in Amsterdam. Samen met Joep en zijn twee oudste kinderen Dylan en Noah van 18 en 13. Samen zijn we ook ouders van Vince, 6 jaar en Lou, 2 jaar.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *